); } if (is_archive()

O zazdrości nie tylko w związku miłosnym…

przez w 22/01/12 o 12:55 pm

Czym się różni zazdrość od zawiści?

Zarówno zazdrość, jak i zawiść potrafią być tak dokuczliwe, że aż trudno z nimi żyć. Są to powszechne uczucia, które dotykają każdego z nas…

1. Zazdrość jest lękiem, że to, co należy do nas, będzie nam zabrane.
2. Zawiść to pożądanie czegoś, co należy do drugiej osoby.
Choć diametralnie różnią się od siebie., zazdrość i zawiść potrafią zżerać serce i wpędzać nas w podły nastrój.

Skąd ta zazdrość?
Zazdrość nie wynika wyłącznie z braku poczucia bezpieczeństwa czy równowagi emocjonalnej. Jej przyczyny to również zaniżona ocena własnej osoby i brak poczucia pewności siebie. To ukryty –  nieuświadomiony –  wymiar naszej osobowości (tolerancja czy raczej jej brak), do którego świadomie nie umiemy się przyznać.

Zazdrość może wyzwalać w nas cechy moralisty, konserwatysty, paranoika czy detektywa.

Zazdrość i mit
W ujęciu mitologicznym największą zazdrośnicą była Hera – żona boga Zeusa. Wgląd w mitologię pozwala spojrzeć na ludzką naturę i jej słabości. Zeus symbolizuje tu erotyczną twórczość, moc zapładniania i budowania świata, Hera – ochronę ogniska domowego, ochronę tego, co wewnętrzne i bliskie.

Opętany zazdrością człowiek ulega emocjom. Staje się podejrzliwy, szuka faktów potwierdzających jego przypuszczenia.

Każdy z nas odczuwa potrzebę akceptacji i miłości. „Nie ma miłości bez zazdrości” – w tym powiedzeniu jest cząstka prawdy, ponieważ – moim zdaniem – zazdrość może pojawić się w prawdziwej więzi z drugą osobą.

Jednak nadmiar zazdrości może zabić związek miłosny. Podejrzliwość, nieufność, osądzanie sprawiają, że bliska nam osoba oddala się od nas. Zazdrość to jedno z najsilniejszych uczuć, jakie ogarniają człowieka. Wymówki, szukanie „dowodów” zdrady partnera, przeżywanie pozornego, urojonego zagrożenia związku – mogą prowadzić do gwałtowniejszych reakcji. Będąc zazdrosnym, dręczymy nie tylko siebie ale i drugą osobę. Pod wpływem urojeń możemy błędnie interpretować niewinne zdarzenia. Stajemy się nieszczęśliwsi, do głosu może dojść nienawiść do partnera, objawiająca się poprzez próbę jego izolacji, chęć prześladowania go lub przemoc wobec niego.

Zazdrość i literatura
W okresie renesansu William Szekspir pokazywał swoich bohaterów zmagających się ze swoimi konfliktami wewnętrznymi i słabościami. Ponadczasowość jego twórczości polega m.in. na tym, że bohaterowie jego dramatów walczą ze swoimi ograniczeniami, często nie radzą sobie ze swoimi uczuciami i możliwościami. Jego „Otello” jest symbolem chorobliwej zazdrości. Tytułowy bohater dramatu jest tak zaślepiony zazdrością, że niewinne pozory bierze za dowody zdrady i morduje swoją ukochaną żonę Desdemonę. Dlatego też stan skrajnej, chorobliwej zazdrości, w którym  dominują myśli urojeniowe niepodatne na perswazję, nazywa się zespołem Otella. Często cierpią na niego osoby uzależnione (od alkoholu, narkotyków), a także osoby z zaburzeniami schizofrenicznymi.

Jak radzić sobie z zazdrością?
Zazdrość odczuwana „w rozsądnej dawce” może pokazać, co jest dla nas ważne w związku z drugą ważną dla nas osobą. Jeśli jednak epizody zazdrości zdarzają się dość często, warto przyjrzeć się sobie – być może wynikają one z niskiego poczucia własnej wartości, ponieważ wydaje się nam, że nie jesteśmy warci miłości partnera? Czy nie uzależniamy swojego szczęścia od tego, czy nasz partner jest z nami, mówi do nas – bez niego jesteśmy nieszczęśliwi? Może warto rozwijać swoje zainteresowania, zamiast skupiać się na uczuciu zazdrości?

Zazdrość i religia
Zazdrość i zawiść w religii chrześcijańskiej definiuje się tak samo – jako źródło wszelkiego grzechu i nieszczęścia. Zazdrość jest jednym z siedmiu grzechów głównych, silnie zakorzenionym w pysze i chciwości. To przez zazdrość Kain zabija Abla – brat zabija brata. Tylko Bóg może być zazdrosny. To przejaw Jego mocy…

To czym jest zawiść?

Cdn…

 

Podobne artykuły:


Leave a Reply